Antoni Żurowski

Antoni Władysław Żurowski, używający pseudonimów „Papież”, „Andrzej”, „Bober” i „Blacharski”, urodził się 13 czerwca 1903 roku w Iłży. Był oficerem Wojska Polskiego. Służył w 32 pułku piechoty, a od 1938 roku w Korpusie Ochrony Pogranicza. We wrześniu 1939 dowodził batalionem KOP „Bereźne” i walczył w kampanii polskiej, między innymi w składzie Zgrupowania KOP oraz Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”.

Od listopada 1939 działał w konspiracji, a w 1944 roku został komendantem Obwodu VI - Praga Armii Krajowej. Podczas powstania warszawskiego dowodził walkami na Pradze; 6 sierpnia zarządził powrót oddziałów do konspiracji. W listopadzie 1944 został aresztowany przez NKWD, a w lipcu 1945 odbity z transportu przez oddział zbrojny. Przez kolejne lata ukrywał się, a w 1958 roku Sąd Najwyższy PRL uchylił jego wyrok. Otrzymał między innymi Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari. Napisał książkę „W walce z dwoma wrogami”. Zmarł 29 lipca 1988 roku w Pruszkowie.

Na podstawie artykułu „Antoni Żurowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.